Tryb łączący języka włoskiego - Congiuntivo.
Congiuntivo jest trybem stosowanym w zdaniach złożonych podrzędnie, np.
Vogliamo che loro partano a casa. Chcemy, żeby oni pojechali di domu.
W tym wypadku „loro partano” jest wyrażone w congiuntivo.
Formy:
1. Essere i avere tworzą congiuntivo nieregularnie:
| essere | avere |
| che io sia | che io abbia |
| che tu sia | che tu abbia |
| che lui/lei sia | che lui/lei abbia |
| che noi siamo | che noi abbiamo |
| che voi siate | che voi abbiate |
| che loro siano | che loro abbiano |
2. Przykłady odmian regularnych :
| suonare | vedere | sent-ire |
| che io suon-i | che io ved-a | che io sent-a |
| che tu suon-i | che tu ved-a | che tu sent-a |
| che lui/lei suon-i | che lui/lei ved-a | che lui/lei sent-a |
| che noi suon-iamo | che noi ved-iamo | che noi sent-iamo |
| che voi suon-iate | che voi ved-iate | che voi sent-iate |
| che loro suon-ino | che loro ved-ano | che loro sent-ano |
3. Kilka odmian nieregularnych.
| andare | dire | stare | potere |
| vad-a | dic-a | sti-a | poss-a |
| vad-a | dic-a | sti-a | poss-a |
| vad-a | dic-a | sti-a | poss-a |
| and-iamo | dic-iamo | st-iamo | poss-iamo |
| and-iate | dic-iate | st-iate | poss-iate |
| vad-ano | dic-ano | st-iano | poss-ano |
Użycie:
Tryb ten nie ma odpowiednika w języku polskim. Używa się go zawsze po che, bardzo często tłumaczonego jako żeby.
I. Congiuntivo występuje w zadaniach oznaczających:
1. niepewnośą, zwątpienie, strach np.
Abbiamo paura che tu non trovi la soluzione. Boimy się, że nie znajdziesz wyjścia.
2. chęą, np.
Io voglio che tu studi. Chcę, żebyś się uczył.
3. nadzięję, pragnienie, np.
Desidero che noi siamo felici. Pragnę, żebyśmy byli szczęśliwi.
4. (nie)możliwośą, (nie)prawdopodobieństwo, np.
E improbabile che lei sia gia a Milano. To niemożliwe, żeby ona była już w Mediolanie.
II. po wyrażeniach takich jak:
| malgrado | chociaż |
| a patto che, a condizione che | pod warunkiem że |
| in modo che | w sposób żeby |
| senza che | bez |
| prima che | przed tym jak |
Congiuntivo w innych czasach używa się w tych samych przypadkach jak congiuntivo presente. Oto przykałdy odmiany:
Congiuntivo passato
| Avere lub essere | + | participio passato |
| w congiutivo presente |
| partire | fare |
| che io sia partito/a | che io abbia fatto |
| che tu sia partito/a | che tu abbia fatto |
| che lui/lei sia partito/a | che lui/lei abbia fatto |
| che noi siamo partiti/e | che noi abbiamo fatto |
| che voi siate partiti/e | che voi abbiate fatto |
| che loro siano partiti/e | che loro abbiano fatto |
Congiuntivo imperfetto
Tworzy się poprzez dodanie odpowiednich końcówek.
CZASOWNIKI NIEREGULARNE
| ESSERE | DARE | STARE |
| che io fossi | che io dessi | che io stessi |
| che tu fossi | che tu dessi | che tu stessi |
| che lui/lei fosse | che lui/lei desse | che lui/lei stesse |
| che noi fossimo | che noi dessimo | che noi stessimo |
| che voi foste | che voi deste | che voi steste |
| che loro fossero | che loro dessero | che loro stessero |
CZASOWNIKI REGULARNE
| CANT-ARE | DIPING-ERE | PART-IRE |
| che io cant-assi | che io diping-essi | che io part-issi |
| che tu cant-assi | che tu diping-essi | che tu part-issi |
| che lui/lei cant-asse | che lui/lei diping-esse | che lui/lei part-isse |
| che noi cant-assimo | che noi diping-essimo | che noi part-issimo |
| che voi cant-aste | che voi diping-este | che voi part-iste |
| che loro cant-assero | che loro diping-essero | che loro part-issero |
| < Poprzednia | Następna > |
|---|





