Tryb łączący języka włoskiego. Congiuntivo.

Tryb łączący języka włoskiego - Congiuntivo.

Congiuntivo jest trybem stosowanym w zdaniach złożonych podrzędnie, np.


Vogliamo che loro partano a casa. Chcemy, żeby oni pojechali di domu.
W tym wypadku „loro partano” jest wyrażone w congiuntivo.

Formy:

1. Essere i avere tworzą congiuntivo nieregularnie:

 essere  avere 
 che io sia  che io abbia
 che tu sia  che tu abbia
 che lui/lei sia  che lui/lei abbia
 che noi siamo  che noi abbiamo
 che voi siate  che voi abbiate
 che loro siano  che loro abbiano

2. Przykłady odmian regularnych :

 suonare  vedere  sent-ire 
 che io suon-i  che io ved-a  che io sent-a
 che tu suon-i  che tu ved-a  che tu sent-a
 che lui/lei suon-i  che lui/lei ved-a  che lui/lei sent-a
 che noi suon-iamo  che noi ved-iamo  che noi sent-iamo
 che voi suon-iate  che voi ved-iate  che voi sent-iate
 che loro suon-ino  che loro ved-ano  che loro sent-ano

3. Kilka odmian nieregularnych.

 andare
 dire
 stare
 potere
 vad-a  dic-a  sti-a  poss-a
 vad-a  dic-a  sti-a  poss-a
 vad-a  dic-a  sti-a  poss-a
 and-iamo  dic-iamo  st-iamo  poss-iamo
 and-iate  dic-iate  st-iate  poss-iate
 vad-ano  dic-ano  st-iano  poss-ano

Użycie:
Tryb ten nie ma odpowiednika w języku polskim. Używa się go zawsze po che, bardzo często tłumaczonego jako żeby.

I. Congiuntivo występuje w zadaniach oznaczających:

1. niepewnośą, zwątpienie, strach np.

Abbiamo paura che tu non trovi la soluzione. Boimy się, że nie znajdziesz wyjścia.

2. chęą, np.

Io voglio che tu studi. Chcę, żebyś się uczył.

3. nadzięję, pragnienie, np.

Desidero che noi siamo felici.  Pragnę, żebyśmy byli szczęśliwi.

4. (nie)możliwośą, (nie)prawdopodobieństwo, np.

E improbabile che lei sia gia a Milano. To niemożliwe, żeby ona była już w Mediolanie.

II. po wyrażeniach takich jak:

 malgrado  chociaż
 a patto che, a condizione che  pod warunkiem że
 in modo che  w sposób żeby
 senza che  bez
 prima che  przed tym jak


Congiuntivo w innych czasach używa się w tych samych przypadkach jak congiuntivo presente. Oto przykałdy odmiany:

Congiuntivo passato

 Avere lub essere   +    participio passato
 w congiutivo presente
 partire  fare 
 che io sia partito/a  che io abbia fatto
 che tu sia partito/a  che tu abbia fatto
 che lui/lei sia partito/a  che lui/lei abbia fatto 
 che noi siamo partiti/e  che noi abbiamo fatto
 che voi siate partiti/e  che voi abbiate fatto
 che loro siano partiti/e  che loro abbiano fatto


Congiuntivo imperfetto

Tworzy się poprzez dodanie odpowiednich końcówek.

CZASOWNIKI NIEREGULARNE

 ESSERE  DARE  STARE
 che io fossi  che io dessi  che io stessi
 che tu fossi  che tu dessi  che tu stessi
 che lui/lei fosse  che lui/lei desse  che lui/lei stesse
 che noi fossimo  che noi dessimo  che noi stessimo
 che voi foste  che voi deste  che voi steste
 che loro fossero  che loro dessero  che loro stessero

CZASOWNIKI REGULARNE

 CANT-ARE  DIPING-ERE  PART-IRE 
 che io cant-assi  che io diping-essi  che io part-issi
 che tu cant-assi  che tu diping-essi  che tu part-issi
 che lui/lei cant-asse  che lui/lei diping-esse  che lui/lei part-isse
 che noi cant-assimo  che noi diping-essimo  che noi part-issimo
 che voi cant-aste  che voi diping-este  che voi part-iste
 che loro cant-assero  che loro diping-essero  che loro part-issero