Zaimki wskazujące (pronoms démonstratifs) - język francuski.

Używamy ich aby wskazać  przedmiot lub osobę.

a) Zaimki wskazujące proste :

celui, celle, ceux, celles. (ten, ta, ci, te)

- Quel beau sac !     - Jaka ładna torba !        

- Lequel ?        - Która ?    

- Celui a droite.     - Ta po prawej. (po francusku r.męski, uzgadniamy z le sac)    
    
- Regarde cette jupe !    - Spójrz na tą spódnicę !

- Laquelle ?        - Na którą ?

- Celle devant toi.    -  Na tą przed tobą.

Je connais tous mes voisins : ceux de mon immeuble et ceux de l’immeuble d’en face.
Znam wszystkich moich sąsiadów : tych z mojego bloku i tych z bloku z naprzeciwka.

W zdaniach względnych :

Ecoutez ! Ceux qui préferent regarder la télé restent a la maison, d’autres vont au parc.
Słuchajcie ! Ci, którzy wolą oglądać telewizję, zostają w domu, pozostali ida do parku.

Celui qui est le meilleur gagnera !
Ten, kto jest najlepszy, wygra !

b) Złożone: celui-ci, celui-la, celle-ci, celle-la ; ceux-ci, ceux-la, celles-ci, celles-la. (ten-tu,  ten-tam, ta-tutaj, ta-tam ; ci-tu, ci-tam, te-tu, te-tam)

Używamy ich kiedy mamy wskazać dalej lub bliższej położone przedmioty .

- Tu m’apporte le  manteau?           - Przyniesiesz mi płaszcz ?

- Lequel?                - Który ?

- Celui-ci.                - Ten, tutaj.

- J’aime bien ces fleurs !         - Bardzo lubię te kwiaty.

- Lesquelles ?                - Które ?

- Celles-la.                - Tamte.
    
- Cet homme me plaît.        - Ten mężczyzna mi się podoba.

- Lequel ? Le brun ?            - Który ? Brunet ?

- Non, pas celui-ci. Le blond.        - Nie, nie ten. Blondyn.
    
- Lequel de ces stylos est a toi ?     - Który z tych długopisów jest twój ?

- Celui-la est a moi.             - Tamten jest mój.