|
Zaimki przymiotne języka francuskiego - Adjectifs déterminants. Zaimki przymiotne. (Adjectifs déterminants). Występują razem z rzeczownikami i zgadzają się z nimi w rodzaju i liczbie. a) zaimki przymiotne pytajne (adjectifs interrogatifs): quel, quelle, quels, quelles (który, która, którzy, które, jaki, jaka, jacy, jakie). W pytaniach : Quel est ton livre préféré ? Jaka jest twoja ulubiona książka ? Quelle voiture est plus chere : la Mercedes ou la Nissan ? Który samochód jest droższy : Nissan czy Mercedes ? W zdaniach wykrzyknikowych : J’ai réussi a réaliser ce projet ! Quel bonheur ! Udało mi sie zrealizować ten projekt ! Jakie szczęście ! Quel dommage ! Il n’y a plus de chocolat. Jaka szkoda ! Już nie ma czekolady. b) zaimki przymiotne wskazujące (adjectifs démonstratifs). ce/cet, cette, ces. (ten, ta, ci) › wskazują na osobę, przedmiot. Regarde ce chat ! Il est tout mignon! Spójrz na tego kota ! Jest taki słodki ! Cet homme mésure un metre quatre-vingt-dix. Ten mężczyzna mierzy metr dziewięćdziesiąt. Je vais longtemps rappeler ces vacances. Będę długo wspominać te wakacje ! c) zaimki dzierżawcze (adjectifs possessifs). Oznaczają posiadanie. Zaimki dzierżawcze zgadzają sie z rzeczownikiem, który określają w rodzaju i w liczbie. singulier
| pluriel
| masculin (rodzaj męski)
| feminin (rodzaj żeński)
| masculin
| feminin
| mon (mon stylo)
mój (mój długopis)
le mien
mój | ma (ma trousse)
moja (mój piórnik)
la mienne
moja (w miejsce żeńskiego rzeczownika)
| mes (mes crayons)
moje (moje ołówki)
les miens
moje | mes (mes gommes)
moje (moje gumki)
les miennes
moje (w miejsce żeńskiego rzeczownika) | ton (ton frere)
twój (twój brat)
le tien
twój | ta (ta sour)
twoja (twoja siostra)
le tienne
twoja (w miejsce żeńskiego rzeczownika) | tes (tes parents)
twoi (twoi rodzice)
les tiens
twoi | tes (tes cousines)
twoje (twoje kuzynki)
les tiennes
twoje (w miejsce żeńskiego rzeczownika) | son (son temps)
jego (jego czas)
le sien
jego | sa (sa vie)
jego (jego życie)
la sienne jego (w miejsce żeńskiego rzeczownika) | ses (ses gouts)
jego (jego gusta)
les siens
ich | ses (ses opinions)
jego (jego opinie)
les siennes
ich (w miejsce żeńskiego rzeczownika) | notre (notre jardin)
nasz (nasz ogród)
le nôtre nasz | notre (notre maison)
nasza (nasz dom)
la nôtre nasza (w miejsce żeńskiego rzeczownika) | nos (nos enfants)
(nasze dzieci)
les nôtres nasze | nos (nos voitures)
nasze (nasze samochody)
les nôtres nasze | votre (votre journal)
wasz/pana/pani dziennik
le vôtre wasz/pana/pani
| votre (votre télé)
wasza/pana/pani
(wasza/pana/pani telewizja)
la vôtre
wasza (w miejsce żeńskiego rzeczownika) | vos (vos magazines)
wasze (wasze czasopisma)
les vôtres
wasze | vos (vos affaires)
wasze (wasze sprawy)
les vôtres
wasze | leur (leur chien)
ich (ich pies)
le leur (ich) | leur (leur chatte)
ich (ich kotka)
la leur ich (w miejsce żeńskiego rzeczownika) | leurs (leurs poissons)
ich (ich ryby)
les leurs ich | leurs (leurs tortues)
ich (ich żółwie)
les leurs
ich |
C’est mon stylo. C’est le mien. To mój długopis. To mój.
Dans ma trousse il ya un stylo, une gomme et deux crayons. W moim piórniku jest długopis, gumka i dwa ołówki.
- A qui sont ces crayons ? - Czyje są te ołówki ?
- Ils sont les miens. Ce sont mes crayons. (Ils sont a moi) - One są moje. To są moje ołówki.
- Et ces gens, qui est-ce qu’ils sont ? - A ci ludzie, kim oni są?
- C’est son frere et sa sour. - To jego brat i jego siostra.
- Cette belle maison, c’est la vôtre? - Ten ładny dom, to wasz ?
- Oui, c’est la nôtre. C’est notre maison. - Tak, to nasz. To nasz dom.
- Est-ce que ce sont les enfants des Dubois ? - Czy to sa dzieci państwa Dubois ?
- Oui, ce sont leurs enfants. - Tak, to są ich dzieci.
- Et ça, c’est leur chatte ? - A to jest ich kotka ?
- Oui, c’est leur chatte. C’est la leur. Elle s’apelle Mimi. - Tak, to ich kotka. Nazywa się Mimi.
|
Zaimki przymiotne